Skip to main content
European School Education Platform
Interview

Συζητήσεις για την εκπαίδευση: Διαδρομές προς τη σχολική επιτυχία

Ο καθηγητής Paul Downes, διευθυντής του Educational Disadvantage Centre, που εδρεύει στο Ινστιτούτο Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου του Δουβλίνου, μοιράστηκε πρόσφατα την άποψή του σχετικά με τη νέα πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για μια σύσταση του Συμβουλίου σχετικά με τις Διαδρομές προς τη σχολική επιτυχία. Το κείμενο αυτό παρουσιάζει μέτρα πολιτικής για την αντιμετώπιση της πρόωρης εγκατάλειψης του σχολείου και των χαμηλών ακαδημαϊκών επιδόσεων στις βασικές δεξιότητες.
Interview visual - Paul Downes

Είμαι ο Paul Downes, Καθηγητής Ψυχολογίας της Εκπαίδευσης, και Διευθυντής του Educational Disadvantage Centre, στο Ινστιτούτο Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου του Δουβλίνου.

 

Ποιες είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις για τη βελτίωση των εκπαιδευτικών αποτελεσμάτων;

 

Μεγάλη ανησυχία προκαλεί ο μοιραίος συνδυασμός της φτώχειας και του αντίκτυπου της πανδημίας. Από το PISA 2018 έχουμε ήδη δει μια πολύ ανησυχητική πτώση στις βαθμολογίες βασικών δεξιοτήτων, όπως η ανάγνωση, τα μαθηματικά και οι φυσικές επιστήμες, σε πάνω από έναν στους πέντε μαθητές σε όλη την Ευρώπη.

 

Πώς θα ορίζατε τη σχολική επιτυχία;

 

Είναι κατά βάση μια ολιστική προσέγγιση με έμφαση στην επιτυχία, την ευημερία και την κοινωνική και προσωπική ανάπτυξη των παιδιών και των νέων μας. Η ανάπτυξη των κοινωνικών και ατομικών ικανοτήτων, της αυτογνωσίας και, φυσικά, και η καταπολέμηση του εκφοβισμού, διότι ο εκφοβισμός είναι το αντίθετο της υγιούς επικοινωνίας.

 

Σύσταση του Συμβουλίου σχετικά με τις Διαδρομές προς τη σχολική επιτυχία

 

Σίγουρα, σημείο αναφοράς για τη νέα πρωτοβουλία αποτελεί το μήνυμα προς τα κράτη μέλη να εντάξουν στρατηγικές για την αντιμετώπιση της πρόωρης εγκατάλειψης του σχολείου και την πρόληψη του εκφοβισμού. Εδώ υπάρχουν διάφορα επίπεδα που προστέθηκαν με τη σύσταση του Συμβουλίου του 2011. Επικεντρώνονται κυρίως στη διαφοροποίηση των αναγκών, με στόχο τη διάκριση των προσεγγίσεων καθολικών στρατηγικών από τις στοχευμένες ομαδικές προσεγγίσεις και από την ατομική εντατική υποστήριξη. Η οπτική γωνία της διάκρισης είναι μια βασική διαφορά. Επίσης, αναγνωρίζεται η προσέγγιση σε επίπεδο σχολείου, κάτι που δεν υπήρχε στην προσέγγιση του 2011, δηλαδή ότι θα πρέπει να δούμε τα σχολεία ως συστήματα, συστήματα σχέσεων, στρατηγικών παρεμβάσεων, και, φυσικά, οι διεπιστημονικές ομάδες εντός των σχολείων και στο περιβάλλον τους: κοινό στοιχείο όλων αυτών είναι το να φέρουν σε επαφή βασικούς τομείς.

 

Πώς μπορούμε να υποστηρίξουμε τους μαθητές;

 

Νομίζω ότι κάποιες προφανείς στρατηγικές σε επίπεδο πρόληψης που θα πρέπει να εδραιωθούν καλά και που θα είχαν μια καλή βάση τεκμηρίωσης, θα ήταν για παράδειγμα, πρωτοβουλίες, όπως τα προγράμματα «βιβλία στο σπίτι» για οικογένειες σε συνθήκες μεγάλης φτώχειας ώστε να διασφαλιστεί ότι διαθέτουν καλές πηγές ανάγνωσης στα σπίτια τους, για να καλλιεργηθεί η αγάπη για το διάβασμα, η οποία είναι απαραίτητη όχι μόνο ως προς την ικανότητα ανάγνωσης, αλλά και για όλες τις ακαδημαϊκές επιδόσεις. Όσον αφορά το επίπεδο παρέμβασης, προφανές θα ήταν, για παράδειγμα, το μοντέλο του Λουξεμβούργου, με την ύπαρξη γλωσσικών διαμεσολαβητών. Στο παράδειγμά τους είχαν περίπου 37 διαφορετικές γλώσσες, και υπήρχαν διαμεσολαβητές για την αντιμετώπιση του ζητήματος της γλώσσας. Όσον αφορά την πτυχή της ανταμοιβής, νομίζω υπάρχουν σαφή παραδείγματα στην αντισταθμιστική εκπαίδευση, ακόμα και για το κυρίαρχο σύστημα. Σε αυτά περιλαμβάνονται στοιχεία όπως η δημόσια αναγνώριση των επιτευγμάτων με βραβεία και τελετές επιβράβευσης. Αυτό δεν θα κόστιζε τίποτα ενώ θα απέδιδε πολύ περισσότερα εντός του κυρίαρχου συστήματος.

 

Πώς μπορούμε να υποστηρίξουμε τους εκπαιδευτικούς;

 

Νομίζω ότι μια προφανής δυνατότητα εδώ είναι ο τομέας της επανορθωτικής εκπαίδευσης συνολικά, η οποία είναι ένα φάσμα σχετικά απλών προσεγγίσεων υποβολής ερωτήσεων και επικοινωνίας και πρέπει να διακρίνεται από την επανορθωτική δικαιοσύνη, που είναι μια πολύ διαφορετική πρωτοβουλία. Η επανορθωτική εκπαίδευση στα σχολεία είναι ένας οικονομικός, απλός και συνάμα πολύ διαφοροποιημένος και στοχευμένος τρόπος βελτίωσης της επικοινωνιακής κουλτούρας σε ένα σχολείο μέσω ανοιχτών ερωτήσεων που συμβάλλουν στην ενσυναίσθηση και στην υιοθέτηση προοπτικής από τους μαθητές και από το προσωπικό.

 

Με ποια μέτρα μπορούν να υποστηριχθούν οι προσεγγίσεις για το σχολείο συνολικά;

 

Στις προσεγγίσεις σε επίπεδο σχολείου πρέπει να ακούγονται οι γνώμες των μαθητών και των γονέων, αλλά ιδίως των περιθωριοποιημένων μαθητών και εκείνων που κινδυνεύουν από αποκλεισμό, ώστε να ακουστούν οι ανησυχίες τους για το σχολικό σύστημα. Και φυσικά, η διάσταση της διεπιστημονικής ομάδας αφορά στην αναγνώριση του ότι διευρύνουμε την αντίληψή μας για το σχολείο. Το σχολείο δεν είναι μόνο οι εκπαιδευτικοί και οι μαθητές. Το σχολείο είναι, επίσης, χώρος όπου και διάφοροι άλλοι βασικοί επαγγελματίες μπορούν να συμμετάσχουν στις ευρύτερες ολιστικές ανάγκες υποστηρίζοντας τα παιδιά και τους νέους μας.

 

Βασικά στοιχεία για τις Διαδρομές προς τη σχολική επιτυχία

 

  • Πρόληψη/Παρέμβαση/Ανταμοιβή
  • Προσέγγιση σε επίπεδο σχολείου
  • Ανάγκες των μαθητών
  • Εμπλοκή/ Επίτευξη/ Ευημερία
  • Συλλογή δεδομένων και παρακολούθηση
  • Συστημικές προσεγγίσεις

 

Additional information

  • Education type:
    School Education
  • Target audience:
    Government / policy maker
    Head Teacher / Principal
    Student Teacher
    Teacher
    Teacher Educator

Tags

Inclusion
Policy development
Tackling early school leaving
Well-being

Key competences

Personal
Personal, social and learning to learn
Social and learning